DAFG ka luajtur rol shumë të rëndësishëm në marrëdhëniet midis dy vendeve. Në krijimin e saj shoqata ka patur influenca ideologjike që megjithëse të majta, shiheshin me dyshim nga RDGJ dhe survejoheshin nga Shtazi.

Në dokumentat e Shtazit, DAFG, Shoqata e miqësisë shqiptaro-gjermane (DAFG) shfaqet në sektorin kundër terrorizmit dhe atij kundër spiunazhit. Survejimi i DAFG, si objekt armiqësor ka filluar “për të zbuluar dhe eliminuar aktivitetet subvensive të DAFG kundër DDR dhe vendeve të tjera socialiste”.

Kështu në një dokument të 22 .1.82 bëhet fjalë për një vendim të ministrisë së brendshme në Berlin për zbulimin dhe elimininim e aktiviteteve subvensive të DAFG. DAFG, shkruhet në të është një organizatë e krijuar nga pseudorevolucionarë të KPD –së, Partisë komuniste gjermane.

Po survejimi i DAFG kishte filluar vite me parë. Kështu më 5 tetor 1978 sektori kundër spiunazhit ka përpiluar një raporti me të gjitha hollësitë për DAFG. Shoqata është krijuar më 14 nëntor 1971 në Mynih, sekretariati ndodhet në Hamburg dhe drejtohet nga Rüdiger Pier, ajo numëron 500 anëtarë. Shoqata nuk ka ndonjë seksion në Shqipëri dhe vetëm pak persona e njohin atë atje. Kontaktet mbahen me Partinë e Punës së Shqipërisë dhe drejtohen nga komiteti për marrëdhënie kulturore dhe miqësore më jashtë.

Rüdiger Pier, Joachim Röhm, Alfred LorenzBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Rüdiger Pier, Joachim Röhm, Alfred Lorenz

Shoqata organizon udhëtime në Shqipëri. Në Shqipëri udhëtojnë vetëm anëtarë dhe simpatizantë të KPD /ML (Partisë Komuniste Gjermane, marksiste leniniste) nga Gjermania perëndimore dhe Berlini perëndimor. Më korrik 1978 Shqipërinë e vizitoi së bashku me një grup të shoqatës edhe kryetari i KPD/ML, Ernst Aust. Hyrja në Shqipëri bëhet në grupe. Kur hyhet bihet në marrëveshje me personat përgjegjës, që në pasaporta të mos vendosen vulat e hyrjes në Shqipëri. Kjo për të mënjanuar vështirësitë për udhëtime të mëvonshme në DDR ose në Jugosllavi.

Shoqata i ka rritur aktivitetet në vitin 1977 me shpërthimin e konflikteve në Shoqatën e Miqësisë Kinë Gjermani, konflikte që u shoqëruan me largimin e anëtarëve të KPD /ML nga Kina dhe orientimin drejt Shqipërisë.

Partia Komuniste Gjermane Marksiste Leniniste ka qenë që para vdekjes së Mao Ce Dunit më shumë e orientuar nga Shqipëria se sa nga Kina, dhe pas prishjes së marrëdhënieve mes Kinës dhe Shqipërisë u orientua krejtësisht drejt linjës shqiptare.

DAFG nuk jep deklarata lidhur me qëndrimin ndaj RDGJ (Gjermanisë lindore) dhe vendeve të tjera socialiste. Në publikime të “Albanische Hefte- Fletoret shqiptare” ata flasin pro politikës shqiptare kundër superfuqisë Bashkimit Sovjetik dhe vendeve të tjera social-imperialiste. Në lidhje me këtë publikohen artikuj të marrë nga “Mëngjesi i kuq” dhe shtypi borgjez i BRD-së (Gjermanisë perëndimore).

DAFG mban kontakte me Ambasadën e RPSSH në RDGJ. Kështu anëtarë të DAFG vizituan ambasadën shqiptare në RDGJ (Gjermani lindore). Jozyrtarisht ëshët marrë vesh se ish sekretari i ambasadorit shqiptar në RDGJ dhe ambasadori aktual në Austri, ka koordinuar kontaktet midis DAFG dhe KPD (Partisë Komuniste Gjermane). Udhëheqja e Partisë Komuniste Markiste Leniniste mendon se 50 përqind e letrave që dërgon në DDR përfundojnë në Ministrinë e brendshme, Shtazi.

Gjatë një takimi të një delegacioni të DAFG dhe të KPD në ambasadën shqiptare në Vjenë u dha orientimi që të kufizohen kontaktet me ambasadën shqiptare në RDGJ dhe kontaktet me Partinë e Punës së Shqipërisë të mbahen nëpërmjet ambasadës shqiptare në Vjenë.